طراحی مدارهای ولتاژ بالا و ایزوله

مدارهای ضرب‌کننده ولتاژ در سیستم‌هایی مانند شوکرها، منابع تغذیه ولتاژ بالا، فلاش دوربین‌ها و تجهیزات صنعتی کاربرد زیادی دارند. این مدارها توانایی افزایش چشمگیر ولتاژ را دارند، اما همین ویژگی می‌تواند خطرناک باشد؛ هم برای انسان و هم برای سایر بخش‌های حساس مدار. به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین اصول طراحی این مدارها، ایزوله‌سازی مناسب بین بخش ولتاژ بالا و کنترلر ولتاژ پایین است.

در این مقاله، به زبان ساده توضیح می‌دهیم که ایزولاسیون در مدار ضرب‌کننده ولتاژ چیست، چرا اهمیت دارد، چه روش‌هایی برای انجام آن وجود دارد، و در نهایت چطور در فرآیند مهندسی معکوس می‌توان آن را بررسی و پیاده‌سازی کرد.

ایزولاسیون در مدارهای الکترونیکی چیست؟

ایزولاسیون (یا جداسازی الکتریکی) به معنی جلوگیری از اتصال مستقیم الکتریکی بین دو بخش مدار است. معمولاً هدف از ایزولاسیون، محافظت از قسمت‌های حساس (مثل میکروکنترلر) در برابر ولتاژهای بالا یا نویزهای شدید است. در مدارهای ضرب‌کننده ولتاژ، چون خروجی می‌تواند به صدها یا هزاران ولت برسد، اگر ایزوله‌سازی انجام نشود، ممکن است آسیب‌های جدی به مدار، کاربر یا تجهیزات وارد شود.

چرا ایزوله کردن مدار ضرب‌کننده ولتاژ اهمیت دارد؟

حفاظت از بخش کنترل: در بسیاری از مدارهای شوکر یا منابع تغذیه، بخش کنترل ولتاژ پایین با پردازنده‌هایی مثل AVR یا STM32 کار می‌کند. بدون ایزولاسیون، ولتاژ بالا می‌تواند وارد این بخش‌ها شده و آن‌ها را بسوزاند.

ایمنی کاربر: در صورت خرابی مدار، ایزوله نبودن ممکن است باعث برق‌گرفتگی یا شوک شود.

جلوگیری از نویز الکتریکی: در ولتاژهای بالا، نویز زیاد تولید می‌شود که می‌تواند عملکرد مدار را مختل کند.

تطابق با استانداردهای صنعتی یا پزشکی: بسیاری از پروژه‌های صنعتی یا پزشکی باید ایزولاسیون مشخصی را رعایت کنند تا مجوز بگیرند.

 

چالش‌های ایزوله‌سازی در طراحی و مهندسی معکوس

در طراحی و به‌ویژه مهندسی معکوس یک مدار ضرب‌کننده ولتاژ، باید موارد زیر را در نظر گرفت:

تشخیص مسیر ولتاژ بالا و پایین روی PCB

شناسایی قطعات ایزوله‌کننده مانند اپتوکوپلر یا ترانس ایزوله

بررسی فاصله بین مسیرهای ولتاژ بالا و پایین (creepage & clearance)

پیدا کردن نقطه مشترک بین سیستم کنترلی و سیستم قدرت (اگه وجود داشته باشه)

 

روش‌های رایج برای ایزوله کردن مدار ضرب‌کننده ولتاژ

در ادامه، چند روش رایج برای ایزوله کردن ولتاژ بالا در مدارها رو معرفی می‌کنیم:

اپتوکوپلر (Optocoupler)

اپتوکوپلر یک قطعه کوچک با دو بخش داخلیه: LED و فتودیود. وقتی ولتاژ در طرف LED ایجاد میشه، نور ساطع‌شده توسط فتودیود در طرف دیگر دریافت میشه. از آنجایی که فقط نور منتقل میشه، بین دو بخش مدار هیچ تماس الکتریکی نیست.

کاربرد: انتقال سیگنال فرمان از میکروکنترلر به ترانزیستورهای قدرت یا بار.

ترانسفورماتور ایزوله (Isolated Transformer)

این ترانس‌ها برای انتقال انرژی یا داده از یک بخش به بخش دیگر استفاده می‌شن، بدون اینکه اتصال مستقیم باشه.

کاربرد: منابع تغذیه سوئیچینگ (SMPS) یا مدارهایی که نیاز به انتقال انرژی با ایزولاسیون بالا دارن.

دیودها و خازن‌های ولتاژ بالا

در مدارهای ضرب‌کننده ولتاژ، از آرایش خاصی از دیودها و خازن‌ها استفاده میشه (مثل مدار Cockcroft-Walton) که خودشون بخشی از طراحی ایزوله هستند، مخصوصاً وقتی مسیر برگشتی (Ground) جدا شده باشه.

مواد عایق و فاصله‌گذاری (PCB Isolation)

در طراحی PCB، فاصله فیزیکی بین ولتاژ بالا و پایین خیلی مهمه. مثلاً اگه تو مهندسی معکوس دیدی که مسیر ولتاژ بالا روی PCB از بقیه جدا شده، بدون برای ایزولاسیون اینطوری طراحی شده.

مهندسی معکوس مدار ضرب‌کننده ولتاژ ایزوله‌شده

وقتی شما برد دستگاهی مثل شوکر یا فلاش صنعتی رو باز می‌کنید، برای مهندسی معکوس باید:

محل دقیق ضرب‌کننده ولتاژ رو پیدا کنید

بررسی کنید که کجاها به میکروکنترلر یا بخش فرمان وصل شده

وجود یا عدم وجود اپتوکوپلر یا ترانسفورماتور ایزوله رو تشخیص بدید

چک کنید آیا خروجی ولتاژ بالا به درستی از مدار ایزوله شده یا نه